تبليغاتX
لحظه های بارانی

لحظه های بارانی

متون ادبی و یادداشتهای نویسنده

 

به یاد  وطن  از استاد جواهری

 

هی بیایید که دل را به تماشا ببریم

دل شیدا شده را جانب دریا ببریم

گرچه این شهر قشنگ است ولی آن خوشتر

کاین تن غمزده را کابل زیبا ببریم

                 ****

خنده کن، شادیمان ، خانه ی دلهاست وطن

گلشن مهر و وفا ، کشور " بابا "ست  وطن

به جمال و به جوانی ، به تبسم ، به نشاط

مثل گل ، پر کشش و مثل تو زیباست وطن

 

        " یحیی جواهری "۱۰ /۲/۸۳

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1388/04/03ساعت7:26توسط وحیده | |

 

سلام

 

 

بند دل شهر کنده می شد

وقتی

آخرین سرباز کفشهایش را

محکم می بست

مادر که خدا خدا می کرد

چشمش را به قاب عکس می سپرد

 

امروز

قبرهای بی نشان

خشت های محکم بنا کرده اند

فردا

سربازان نمی میرند  ...

 

+نوشته شده در شنبه 1388/02/19ساعت9:46توسط وحیده | |

 

 

من قد کشیده ام

 

کوچه ی باران خورده ی را به یاد می آورم

دو ردیف دروازه

چوبی

آهنی

خاک

نم

دیوار کاهگلی که دف میزند

من که می رقصم

با فرشتگان

 

پسرها

دخترها

و غروب که

" نخود نخود هر که رود خانه ی خود…."

 

 

 

خواب نمیبینم

مادر در چشمانم نقاشی کرده

آب

محبت

گل دسته ها

و نماز را

تا پر رنگ بماند

مثل

مونالیزا......

 

 

بوع نعنا مستم میکند

و همایون که هنوزبعد از سالها

 دکاندار است

من  که خطوط پشانی اش را به یاد ندارم

اینجا

کوچه ی عشق است

با دو گلدسته

 

 

مادر نقاشی میکند

ایمان را

تا یادم بماند……..

حالا که دلم می تپد

چشمم وضو میگیرد

تا مادر نقاشی بکشد

کوچه ی بن بستی را که

به عشق

ختم می شود

و من

شانه به شانه ی

کوچه

دروازه ها را می زنم

تق

تق

تق  ......

 

 

+نوشته شده در دوشنبه 1388/01/24ساعت10:47توسط وحیده | |

 

امشب کابل روشن است

شاید هنوز بیداری ...

 

+نوشته شده در یکشنبه 1388/01/16ساعت7:13توسط وحیده | |

 

http://perspolis1370.blogfa.com/8701.aspx

گامهای سبزت ترانه ی آرام زندگی است 

برای آمدنت بی صبرانه نفس می کشم

                                                  بهار

 

سردم

 بهار می شوم تا بیایی و تنم به نوازشت شکوفه باران شود


 

+نوشته شده در سه شنبه 1387/12/20ساعت11:31توسط وحیده | |

 

و باز .........

 

دریاهای جهان به نامت متلاطم شده اند

نا خدای مهربان !

رودهای سرزمینم شهیدان تو را غسل داده اند بی کفن

کشور گشای فاتح

جهان برایت مرزی نمی شناسد

حتی در جزیره های بکر

حتی زبان برای تو سخنی است سبز

 سبزیم ما

سبز است سرخ ترین واژه های ما

با نام تو

ای کشور گشای فاتح .................

 

+نوشته شده در یکشنبه 1387/11/27ساعت11:48توسط وحیده | |

 

 

 

چشمانم ثابت کرده

                             از آسمان بزرگتر است

                                                     که تو را دارد

                                                             

 

ثابت کرده  می خروشد

                                      حتی

                                            آبی تر از

                                                      اطلس !

 

مادرم می گوید :گرمترین فصل سالم

عاشق ترین دختر تابستان

 

مادرم را دوست دارم

                        و تو را

                               مثل آب

                                        مثل زندگی

 

بهار که می شوم

لبانم شکوفه می زند تو را

                                 با عطر مریم

اما

می ترسم از غروب

                       قمچینی سرخ که نشسته بر دل آسمان

                                                                          و فریاد جغدی که هوو می زند

                                                                                                             در خرابه های غریب !

 

 

می بندم چشمانم را که این بار

                                         ستاره می بارد

                                                            شاید

                                                                  نقش تو بر دلم بنشیند.

 

 

                           

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/11/23ساعت8:33توسط وحیده | |

 

سلام به دوستان خوبم

مدتی بود از دوست  خوبم مریم جان تاران بیخبر بودم  .شاید فکر میکردم از یادش رفته ام .

اما نه !

 

 

یادم رفته بود

باران !

خدا  هنوز تو را به من هدیه می دهد.

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/11/16ساعت11:23توسط وحیده | |

 

سلام به دوستان عزیزم که این دریچه را تحمل میکنند . چندی است که هیچ  هوای نوشتن ندارم.

و این کوتاه در جواب دوستانی که اعتراض کرده اند.

 

 

روزی که خاک را قسمت کردند

نصیبم حسرت بود

روزی که آسمان نفس نمی کشید

زمین مرا  قی  کرد

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/11/09ساعت6:56توسط وحیده | |

   

 

     شعری نمی آید                           

                                 تا

     دلم را بتکانم 

                روی دستمالی که

 به چشمان تو

     نمناک می شود .....

 

 

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/10/19ساعت10:19توسط وحیده | |