لحظه های بارانی
|
خدایا ....آمده ام برای عزیزترینم دعا کنم. تو می دانی این کوچه تنگ و تاریک به کجا ختم می شود ؟ هوای سرد و سکوتی سوزناک ! اضطرابی جانکاه و ترسی بی امتداد ! و من و او در نیمه ی راه .......... نه مشعلی که راه را روشن کند ... نه شعله ای که گرما بخشمان باشد و نه کلامی که سکوتمان بشکند. نگاه سنگین او و التهاب بی روح من خشم بی صدای او و سردی سیمای من. و تصویری بی جان از دو واله ی در هاله ! رو در رو و پشت کرده به آرزوهای نزدیک و دور ... بذر محبت کاشته بودیم در وادی هفت رنگ شادی و نور . زورقی از جنس آب بی ریا و با صفا یا که دشتی مملو از سبزی ناب
اینک آن تصویر زیبای خیال عاشقم رنگ توفان .. رنگ پاییز .. رنگ نابودی دلها را گرفت فاصله ها حکمفرما گشت و افسون کرد ( آفت ) ریشه های عشق را . قایق آبی و پاک از جنس آب غرق شد در خاطر شیرین خواب دشت سبز راغگونه هرز گردید و نماند از روح آب باز اینک این من و این خواب شبرین خیال باز اینک این من و این اخگر و این دل ... ( کباب) . باز اینک این من و این دست ...........................
دعا
شما هم دعا کنید.
می دانید امروز روز تولدم بود ؟ و من از خدا خواستم که تمام لحظه هایم را سر شار از عشق کند. توام با نفس صبح عطر سلامت و سایه صبوری پدر صفای مادر این ساده ترین خواست من از خدایی است که مرا آفرید.
پدر مهربانم هیچ هدیه ای ندارم که جبران زحماتت گردد. جز اینکه با تمام وجود بگویم : (دوستت دارم ) و ( روزت مبارک ) |
About
Archivesآذر 1388آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 Links
محمدبصیر سلیمانخیل
مسافر بلخ |
