سلام 

   مثل همیشه ساده  بی تکلف  و همرا با بهترینها

   فرشته ی بی گناهم !

   در این  دنیای  پر از دیو  و دد ! فرشته بودن آسان نیست .

   پس تو که فرشته ی  منی   بگذار همیشه در حریم دل پرواز کنی.

   کعبه ام طواف تو را می خواهد .

   و من بسمل شده ی سعی و صفای توام  .

   چشمانت همان زمزم شفابخشی است بر زخم دیرینه ی دل که

   نه دیروزش  درمان بود  نه امروز  و نه فردا !

    بدان که طومار دیروز  و امروز  و فردایم  همه در ذکر تو پیچیده !

    اما افسوس و صد افسوس

   که آمدن و رفتنت هیچ کدام خبر ندادند مرا !

    و من نیز بی آنکه تو را بگویم   می روم

    می روم به همان مغاک  که تیره  و تار است

    با فرشی از خاک سرد .....  سقفی از سنگ  و گرد

    و لباسی که شاید هر فرشته ای آن را می پوشد

     شاید دیار خاموشان آرامم کند !

     شاید آنجا  که به نسیمی شمعی کشته می شود

     برگی به زمین می خزد

     گلی می میرد

   و فریادی به آسمان بلند نمی شود  من هم چون تو فرشته شوم .

    تو فرشته ی آسمان ذهن من

    و من فرشته ی خاموش ذهن زمین !