روح سرگردان سرد   عبث

چه می خواهی از قامت لرزانم ؟

پایانت را خوب می دانم

تو که می آیی زمستانم

می لرزم

آغوشم از زندگیست نه مرگ !

لبخندم سرد می شود  تو که دندانهایم را به شماره می گیری

در چشمانم غرقی تا مروارید بجویی

آ ه عبث ......

روح سرد سرگردان

نه جسمی برای مردن نه حسی برای ماندن !

چه می خواهی از تن دختر شهرهای دور دست  دور از خاطره ها ؟

برو

برو

دختران بهار گرمی داستان سرمای زمستانند

برگرد

شهرهای تگرگی  زندگی می خواهند .